Medina had Arabische en joodse stammen. De Profeet sloot met de stad afspraken: samen de stad verdedigen, en elkaar niet verraden. Dat is de achtergrond. Een latere tekst die men “de grondwet van Medina” noemt, staat in de seerahboeken. De sahih-verzamelingen vertellen wat er daarna met één stam gebeurde.
De Banoe Qoerayza
Tijdens de slag van de Gracht, toen een coalitie Medina belegerde, brak de Banoe Qoerayza de afspraak en koos de kant van de belegeraars. Na het beleg aanvaardden ze het vonnis van Sa’d ibn Moe’aadz, een leider van de helpers in Medina. Sa’d oordeelde dat hun strijders gedood werden en hun kinderen als gevangenen werden genomen. De Profeet zei dat hij geoordeeld had met het oordeel van God. (Sahih al-Boechari 4121)
De Koran spreekt over mensen van het Boek die de gelovigen in die oorlog hadden geholpen en daarna hun straf kregen:
Koran 33:26
وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا ﴿٢٦﴾
En onder de mensen van het Boek (nl. Banoe Qoraydah) – die (de bondgenoten) ondersteunden (door hun verbond met Mohammed te verbreken) – heeft Allah uit hun (beveiligde) forten door de (knieën) doen gaan. (Bovendien) vulde Hij hun harten met angst (waarna) jullie een deel (van de verraders) ter dood brachten (om een voorbeeld te stellen), en een ander deel gevangennamen.
Dit is een vonnis in een oorlog, over een stam die de verdediging van de stad had verraden, uitgesproken door een scheidsrechter die zij zelf aanvaardden. Het is geen verlof om joden als buren iets aan te doen. De Profeet stond recht voor de begrafenis van een jood en zei: “Is het dan geen mens?” (Sahih al-Boechari 1312) Hoe een moslim vandaag met joodse buren omgaat, staat in Hoe kijkt de islam naar niet-moslims?.